داستانی شد این نمایش عمومی سردار آجرلو.
دکتر دادکان خوب حرفی زده بود در مورد این حرکت. گفته بود آقایان که به علی کریمی معترض هستند همه پاک منزه هستند؟ البته این پرسشی هست که زیاد جالب و موثر نیست. یعنی در این چنین دعوایی نمیتونید با این موضع خودتون رو بالا بکشید. چرا؟ چون چیزی در دست ندارید که با اون استدلال کنید که طرف مقابل خودش کارش گیر داره و ناپاکه! حالا آموزش منطق رو کنار بگذاریم، ولی من میخوام از زاویه دید دیگه ای این موضوع رو باز کنم.
کاری به این ندارم که یک ورزشکار حرفه ای که در روز باید یک نوبت تمرین کنه و رژیم غذایی و استراحتی خاص و حساب شده ای رو رعایت کنه و اینها، آیا اصولا میتونه روزه بگیره یا نه. کاری به این ندارم که آیا پرداختن به امور دینی و اعتقادی یک بازیکن در دامنه اختیارات یا وظایف یک مدیر هست یا خیر. و اینکه آیا با خریدن یک بازیکن و حقوق دادن به او آیا میشه اینچنین او رو تفتیش عقاید کرد یا خیر. ولی چیزی که برای من خیلی جالب و تعجب برانگیز هست، رفتار این آقای مدیرعامل در این کیس خاص هست.
علی پروین در این مورد گفت که این مشکلی بوده که نباید به بیرون درز پیدا میکرده. حسین هدایتی هم گفت این رو باید در درون خانواده حل می کردیم. خب آدم های حرفه ای و بزرگی که گردانندگی اینچنین باشگاه بزرگی رو وظیفه دارند، به خوبی این مساله رو می دونند که پرداختن به این موضوع خارج از حوزه باشگاه میتونه ضرر به باشگاه بزنه. شاهدش هم اینکه الان بین وجود علی کریمی و سردار آجرلو اختلاف افتاده. طبیعتا باشگاه نه تمایل داره مدیرعاملش رو با این بهانه ها از دست بده و نه بازیکنش رو. ولی چرا آقای آجرلو مثل سایرین نفهمیده که باید این موضوع رو درون خانواده حل کرد؟
پاسخ اینه که آقاجان، دقت کن برادر، آقای آجرلو نه که نفهمیده باشه. خوب هم اینو میدونه. ولی چون آدمی هست که شو و تبلیغات رو بیشتر از کردار و اجرا قبول داره، بنابر این رفت به سراغ اینکه همچین کاری بکنه و برای مدتی خودش و تصمیمش رو تیتر یک نشریات بکنه. ایشون نیاز داشت در بوق کنه که به شعائر اسلامی خیلی خیلی اعتقاد داره و در این راه حتی کاپیتان دوم تیمش رو هم مورد عنایت قرار میده. اونهم با یک ضربه و با شدتی به بزرگی رسانه ای شدن. ایشون باید یک شومن میشدند تا این موارد رو علنی کنند. تنها راهش هم همین بود.
راستش من زیاد باور نمیکنم ایشون به خاطر خدا و دین خدا همچین خطایی کرده باشند. چرا که لااکراه فی الدین از یک طرف و از طرف دیگه فلسفه روزه نگهداری این نتیجه رو به بار میاره. فلسفه روزه این نیست که چون تو روزه هستی پس همه هم باید هیچی جلوت نخورند تا نکنه آقا شیکمش قارقار کنه و دلش بخواد. اینکه میشه روزه اجباری، واجب زورکی، رستگاری الکی! فرض کنید یک قاتل زنجیره ای رو در زندان انداخته باشیم، آیا تا زمانیکه اون در زندان و در سلولش نمیتونه قتل و خلافی انجام بده میتونیم بگیم انسان پاک و سر به راهی هست؟ قطعا نه. چون شرایط و ابزار انجام خلاف رو نداشته. شاید اگر این ابزار و اختیار به او داده بشه باز هم تصمیم به خلاف بگیره. اصولا دلیل اینکه خلاف کارها رو زندانی می کنند و از حقوق شهروندی منع می کنند هم همینه.
حالا همین مساله رو تعمیم بدید به روزه دار و روزه داری. آیا روزه داری که جلوش کسی چیزی نخورده و میل و حوس نکرده، روزش مهم و با ارزشه؟ آیا اگر من جلوی سردار آجرلو که روزه داره، چلوکباب و دوغ بخورم و ایشون حوس کنه و با حوسش مقابله کنه و چندبار بره به سمت شکستن روزه و خلاصه با خودش کلنجار بره، روزش ارزشمند بوده یا در حالتی که این آقا دوست داشته در باشگاهش و حتما هم در جامعه برقرار باشه؟
بجز اونچه که درباره شو و نمایش آقای آجرلو گفتم، یک نکته دیگه هم به نظرم میرسه که از همه اینها مهمتر و اساسی تر هست و اون اینکه کسی که می فرماید آقا شما حق نداری روزه خوری کنی و باید مثل من روزه نگهداری، فقط و فقط به این خاطر میگه که خودش روزه ست. همین. یعنی چون من روزه هستم تو هم باید روزه داشته باشی. من نمیخوام سختی و مرارت بکشم و تو جلوم سیگار بکشی! من دهنم از گرسنگی بو بده و تو بوی آدامس از دهنت بیاد. من از تشنگی چشمام سیاه بشه و تو ردبول کوفت کنی. داستان اینه آقاجان.
دکتر دادکان خوب حرفی زده بود در مورد این حرکت. گفته بود آقایان که به علی کریمی معترض هستند همه پاک منزه هستند؟ البته این پرسشی هست که زیاد جالب و موثر نیست. یعنی در این چنین دعوایی نمیتونید با این موضع خودتون رو بالا بکشید. چرا؟ چون چیزی در دست ندارید که با اون استدلال کنید که طرف مقابل خودش کارش گیر داره و ناپاکه! حالا آموزش منطق رو کنار بگذاریم، ولی من میخوام از زاویه دید دیگه ای این موضوع رو باز کنم.
کاری به این ندارم که یک ورزشکار حرفه ای که در روز باید یک نوبت تمرین کنه و رژیم غذایی و استراحتی خاص و حساب شده ای رو رعایت کنه و اینها، آیا اصولا میتونه روزه بگیره یا نه. کاری به این ندارم که آیا پرداختن به امور دینی و اعتقادی یک بازیکن در دامنه اختیارات یا وظایف یک مدیر هست یا خیر. و اینکه آیا با خریدن یک بازیکن و حقوق دادن به او آیا میشه اینچنین او رو تفتیش عقاید کرد یا خیر. ولی چیزی که برای من خیلی جالب و تعجب برانگیز هست، رفتار این آقای مدیرعامل در این کیس خاص هست.
علی پروین در این مورد گفت که این مشکلی بوده که نباید به بیرون درز پیدا میکرده. حسین هدایتی هم گفت این رو باید در درون خانواده حل می کردیم. خب آدم های حرفه ای و بزرگی که گردانندگی اینچنین باشگاه بزرگی رو وظیفه دارند، به خوبی این مساله رو می دونند که پرداختن به این موضوع خارج از حوزه باشگاه میتونه ضرر به باشگاه بزنه. شاهدش هم اینکه الان بین وجود علی کریمی و سردار آجرلو اختلاف افتاده. طبیعتا باشگاه نه تمایل داره مدیرعاملش رو با این بهانه ها از دست بده و نه بازیکنش رو. ولی چرا آقای آجرلو مثل سایرین نفهمیده که باید این موضوع رو درون خانواده حل کرد؟
پاسخ اینه که آقاجان، دقت کن برادر، آقای آجرلو نه که نفهمیده باشه. خوب هم اینو میدونه. ولی چون آدمی هست که شو و تبلیغات رو بیشتر از کردار و اجرا قبول داره، بنابر این رفت به سراغ اینکه همچین کاری بکنه و برای مدتی خودش و تصمیمش رو تیتر یک نشریات بکنه. ایشون نیاز داشت در بوق کنه که به شعائر اسلامی خیلی خیلی اعتقاد داره و در این راه حتی کاپیتان دوم تیمش رو هم مورد عنایت قرار میده. اونهم با یک ضربه و با شدتی به بزرگی رسانه ای شدن. ایشون باید یک شومن میشدند تا این موارد رو علنی کنند. تنها راهش هم همین بود.
راستش من زیاد باور نمیکنم ایشون به خاطر خدا و دین خدا همچین خطایی کرده باشند. چرا که لااکراه فی الدین از یک طرف و از طرف دیگه فلسفه روزه نگهداری این نتیجه رو به بار میاره. فلسفه روزه این نیست که چون تو روزه هستی پس همه هم باید هیچی جلوت نخورند تا نکنه آقا شیکمش قارقار کنه و دلش بخواد. اینکه میشه روزه اجباری، واجب زورکی، رستگاری الکی! فرض کنید یک قاتل زنجیره ای رو در زندان انداخته باشیم، آیا تا زمانیکه اون در زندان و در سلولش نمیتونه قتل و خلافی انجام بده میتونیم بگیم انسان پاک و سر به راهی هست؟ قطعا نه. چون شرایط و ابزار انجام خلاف رو نداشته. شاید اگر این ابزار و اختیار به او داده بشه باز هم تصمیم به خلاف بگیره. اصولا دلیل اینکه خلاف کارها رو زندانی می کنند و از حقوق شهروندی منع می کنند هم همینه.
حالا همین مساله رو تعمیم بدید به روزه دار و روزه داری. آیا روزه داری که جلوش کسی چیزی نخورده و میل و حوس نکرده، روزش مهم و با ارزشه؟ آیا اگر من جلوی سردار آجرلو که روزه داره، چلوکباب و دوغ بخورم و ایشون حوس کنه و با حوسش مقابله کنه و چندبار بره به سمت شکستن روزه و خلاصه با خودش کلنجار بره، روزش ارزشمند بوده یا در حالتی که این آقا دوست داشته در باشگاهش و حتما هم در جامعه برقرار باشه؟
بجز اونچه که درباره شو و نمایش آقای آجرلو گفتم، یک نکته دیگه هم به نظرم میرسه که از همه اینها مهمتر و اساسی تر هست و اون اینکه کسی که می فرماید آقا شما حق نداری روزه خوری کنی و باید مثل من روزه نگهداری، فقط و فقط به این خاطر میگه که خودش روزه ست. همین. یعنی چون من روزه هستم تو هم باید روزه داشته باشی. من نمیخوام سختی و مرارت بکشم و تو جلوم سیگار بکشی! من دهنم از گرسنگی بو بده و تو بوی آدامس از دهنت بیاد. من از تشنگی چشمام سیاه بشه و تو ردبول کوفت کنی. داستان اینه آقاجان.
3 دیدگاهها:
البته داستان ربطی به روزه و زوزه خواری نداشت مشکل اینجا بود که آقای آجرلو اشتباهی اومده اینجا، ایشون به گفته خودش پاسدار انقلاب است نه مدیر عامل باشگاه، ایشون نه تنها (به قول معروف) عکس با شرت ورزشی نداره بلکه به نظر من تا 2، 3 سال پیش که اوردنش تو فوتبال یه بازی 90 دقیقه ای کامل ندیده بوده، البته جز بازی ایران استرالیا!!!
حالا که یه بازیکن گردن کلفت که به نظر من همه کاره فوتبال این مملکته و همیشه حرفشو میزنه(فک کنم همه یادشون باشه که 2 سال پیش چطوری علیه فدراسیون مصاحبه کرد و 2 سال محرومش کردن) اومده پشت آقای آجرلو صحبت کرده و یه سری حقایق و گفته، خوب این پاسدار انقلاب که از قبل هم یه مقداری ... ،چاره ای نداشت جز اینکه بازیکن اخراج کنه اونم به جرم روزه خواری!!! در حالی که معدنچی رسما اعلام کرد که اون روز همه با هم ناهار خوردیم!
فعلا که مولتی میلیاردر معروف آقای آجرلو را مجبور کرده که چیزی نگه و کریمی برگشت
شما درست میگید. چون هم بیشتر از من ظاهرا اخبار فوتبال ایران رو دنبال می کنید و هم زاویه دیدتون درست تر از منه. ولی باز هم در سناریویی که من تعریف کردم چیزی کم نمیشه و فقط موضوع مطروحه شما اضافه میشه.
یعنی این آقا به دلیلی که شما گفتید و از راهی که من گفتم شروع کرده به نمایش! ایشون از مصاحبه کریمی ناراحت بوده و این رو به دلیل کمی شجاعت و صراحت که خاص اینجور آقایان هست، به شکل دیگری بروز داده و علت اخراج کریمی رو این عنوان کرده که چون من روزه بودم ایشون روزه نبوده پس باید اخراج بشه.
میبینید؟ داستان همونه فقط علت و انگیزه دیگری هم بهش اضافه میشه.
فرمایشات شما صحیح قربان
من نمیدونم آخه کدوم فوتبالیست احمقی روزه میگیه که اینا فک میکنن همه روزن، بازیکنی که تو یه تمرین معمولی هزاران کالری میسوزونه آیا ممکمه بتونه روزه بگیره؟!؟ فک نکنم کسایی جر زیدان و مسعود ازیل!
البته جای نگرانی نیست چون آقای آیت الله علی پور! فرمودند که بازیکنای فوتبال 22.5 کیلومتر برن خارج شهر یا به قول قدیمیا دروازه شهر و که ندیدن روزشون و بخورن فقط باید مواظب باشن که 22.4 نشه چون همین 100 متر کار دستشون میده! زیدان و ازیل هم باید مجاب کنیم برن رود هنی کرجی جایی روزشونو بخوزن و برگردن، البته با بنزین آزاد ترجیحا!
ارسال یک نظر
گزینه «نام/آدرس اینترنتی» رو انتخاب کنید و نظرتون رو بدون نام نفرستید.
برای اشتراک در نظرات، لطفاً روی گزینه «اشتراک با ایمیل» کلیک کنید.