نمیدونم چیه داستان این تجزیه طلبی. این هفته که تبریز بودم، با یکی دو نفر از مردم هم کلام شدم که میگفتند دوست دارند آذربایجان از ایران جدا بشه. اینها می گفتند که همه مردم ترک زبان کشور دوست دارند این اتفاق بیفته. کم و بیش اینور اونور شنیده بودم ولی هرگز باور نمیکردم تا اینکه خودم شنیدم. تهران که رسیدم فورا از سوپر مارکت آشنا هم پرسیدم و گفت آره، اینجوری بهتره!
این تابو و این مرض که افتاده به جون آذری های عزیزمون، به شدت هدفی استعماری (نه به معنای تبلیغاتی و روتینش) داره و مایه ننگی برای بسیاری از کسانی شده که به اصطلاح خودشون در ایران فعال سیاسی بودند. کسانی مثل "پیشه وری" که بعد از پایان جنگ دوم جهانی و با سوء استفاده از موقعیت آشفته ای که روس های خائن و انگلیس طماع در ایران ایجاد کرده بودند، و صد البته با همراهی و کمک دولت شوروی، تونستند مدتی ایران رو تهدید کنند و برای همیشه این تابو رو به جون مردم ایران و آذربایجان بیندازند و "پان ترکیسم" رو پایه گذاری کنند.
پان ترکیسم به طور خلاصه به دنبال ایجاد کشور ترکیه متحد در حوزه هایی هست که زبان یا گویش ترکی اونجاها مرسومه. پان ترکیسم مثل پان عربیسم و پان کردیسم، به دنبال تجزیه ایران و استقلال یافتن هست.
مردم امروز آذری ما فراموش کردند که جنبش مشروطه از آذربایجان نفس گرفت و پیروز شد. فراموش کردند تمام اونهایی که این برگ پربها رو در تاریخ ایران نوشتند، کسانی بودند که میخواستند مجلس "ملی" و متحد تشکیل بدند. ولی فراموش نکردند که کسانی مثل پیشه وری و چهرگانی خائن و بی وطن، چه ایده و نظری دارند. فراموش کردند که ترکمانچای و گلستان باعث جدایی قره باغ و باکو و حوزه گرجستان از ایران شد. مردم ترک ایران زمین می خوان مستقل بشند که فردا فردوسی رو نداشته باشند. که فردا سعدی و رازی و خیام و ابومسلم و رستم فرخزاد رو نداشته باشند. حتما بعد از مدتی ادعا می کنند که این شخصیت ها ترک بودند! مثل افغانها.
اصلا گیرم که مستقل شدید. چه گلی به سرتون خواهید زد؟ غیر از اینکه مقداری پست و مقام رو بین یه مشت مفت خور و سوء استفاده گر تقسیم می کنید، چه اتفاق دیگه ای میفته؟ همتون تو تهران، گیلان، خراسان، اصفهان و و و فامیل و آشنا دارید. میخواهید وقتی دید و بازدید می کنید، برید یک کشور دیگه؟ مثلا از توران برید به ایران؟ میخواهید نفت و گاز رو از ایران بخرید و به جاش چه بدید؟ البته آذربایجان شرقی استانی صنعتی و فعال هست، ولی توانایی تامین انرژی گرون رو برای مردمتون دارید؟
این تفکر و اندیشه رو اگه هر کسی داره، معنیش اینه که یا ایران براش مهم نیست یا قومیتش براش مهمتر از ایران هست. در صورت اول، خب البته که ایران مهم نیست وگرنه اتحاد و انسجام ایران رو به بهانه ها و دلایل قومی و قبیله ای خرج نمیکرد. خب کسی که ایران براش اینطور باشه، طبیعتا پی آمدهای این کار هم براش مهم نیست. مثلا حالیش نیست که اگر فرضا ترک ها موفق به جدایی بشوند، فردا کردها و لرها و اعراب جنوب هم همین رو می خوان. حتما گیلک ها و مازنی ها هم پشت بندشون و افغانها هم بعد از همه خراسان رو میخواند و خلاصه ایران میشه تهرانستان و کرج!
در صورت دوم، اگر ارجحیت منافع قومی رو به ملی قبول کنیم، پس خود ترکستانی ها (یا تورانی ها یا کشور متحد ترک یا هر اسم دیگه ای) هم باید فردا منتظر باشند که فلان روستا به این بهانه که مردمش با مردم روستای مجاور قومیت مختلفی دارند شورش و قیام کنه و اعلام استقلال بکنه و بشه کشوری به ریاست جمهوری یا رهبری کدخدا!
انتظار نداریم کسیکه ارزشی به اتحاد ارضی ایران نمیده، استدلال هایی اینچنینی رو درباره پی آمدهای تفکر و جهت سیاسیش قبول کنه و منطقی بدونه. من نمیدونم اصلا چرا اینها هی به طبل جدایی میکوبند؟ کدوم فارسی شما ترکها رو اذیت کرده؟ کدوم غیر ترکی با شما ترکها مشکل داره؟ مگه ایران متحد گازتون میگیره که میخواید متحد نباشه؟
حتما دلیل اینه که به قوم و نژاد ترکها بها نمیدن. خب برادر، اگه حالتو میگیرن، اگه استاندارت، فرماندارت، شهردارت، نمایندت، رییست، مدیرت، سرپرستت و بالاسریت کسیه که از خودت نیست و از جای دیگه برداشتن آوردنش، اگه بهت ظلم میشه و اذیتت میکنن، سعی کن زورتو زیاد کنی. سعی کن جلوش بایستی. نه اینکه مساله رو تغییر بدی بگی "دیدی حل کردم؟"
بهتره بجای اینکه به فکر جدایی باشی تا مسالهت حل بشه، به این فکر باشی که ایران رو یکپارچه و قوی کنی. به این فکر باشی که در کنار فارس و کرد و گیلک بایستی تا همه پیروز بشیم. نه اینکه در مقابلشون بایستی تا خودت پیروز بشی. تا به خیال خام خودت پیروز بشی.
خیلی دوست دارم یک جدایی طلب بیاد اینجا برام بنویسه که چرا و به چه دلیل این حرکت رو انتخاب کرده. جوابش مثل رفیقاش نباشه که در نهایت منطق و استدلال میگن: "اینجوری بهتره". دلیل و مدرک بیاره تا ما هم قانع بشیم که آقا تیکه پاره کردن خودمون بهتر از قوی و منسجم کردن خودمون هست!
این تابو و این مرض که افتاده به جون آذری های عزیزمون، به شدت هدفی استعماری (نه به معنای تبلیغاتی و روتینش) داره و مایه ننگی برای بسیاری از کسانی شده که به اصطلاح خودشون در ایران فعال سیاسی بودند. کسانی مثل "پیشه وری" که بعد از پایان جنگ دوم جهانی و با سوء استفاده از موقعیت آشفته ای که روس های خائن و انگلیس طماع در ایران ایجاد کرده بودند، و صد البته با همراهی و کمک دولت شوروی، تونستند مدتی ایران رو تهدید کنند و برای همیشه این تابو رو به جون مردم ایران و آذربایجان بیندازند و "پان ترکیسم" رو پایه گذاری کنند.
پان ترکیسم به طور خلاصه به دنبال ایجاد کشور ترکیه متحد در حوزه هایی هست که زبان یا گویش ترکی اونجاها مرسومه. پان ترکیسم مثل پان عربیسم و پان کردیسم، به دنبال تجزیه ایران و استقلال یافتن هست.
مردم امروز آذری ما فراموش کردند که جنبش مشروطه از آذربایجان نفس گرفت و پیروز شد. فراموش کردند تمام اونهایی که این برگ پربها رو در تاریخ ایران نوشتند، کسانی بودند که میخواستند مجلس "ملی" و متحد تشکیل بدند. ولی فراموش نکردند که کسانی مثل پیشه وری و چهرگانی خائن و بی وطن، چه ایده و نظری دارند. فراموش کردند که ترکمانچای و گلستان باعث جدایی قره باغ و باکو و حوزه گرجستان از ایران شد. مردم ترک ایران زمین می خوان مستقل بشند که فردا فردوسی رو نداشته باشند. که فردا سعدی و رازی و خیام و ابومسلم و رستم فرخزاد رو نداشته باشند. حتما بعد از مدتی ادعا می کنند که این شخصیت ها ترک بودند! مثل افغانها.
اصلا گیرم که مستقل شدید. چه گلی به سرتون خواهید زد؟ غیر از اینکه مقداری پست و مقام رو بین یه مشت مفت خور و سوء استفاده گر تقسیم می کنید، چه اتفاق دیگه ای میفته؟ همتون تو تهران، گیلان، خراسان، اصفهان و و و فامیل و آشنا دارید. میخواهید وقتی دید و بازدید می کنید، برید یک کشور دیگه؟ مثلا از توران برید به ایران؟ میخواهید نفت و گاز رو از ایران بخرید و به جاش چه بدید؟ البته آذربایجان شرقی استانی صنعتی و فعال هست، ولی توانایی تامین انرژی گرون رو برای مردمتون دارید؟
این تفکر و اندیشه رو اگه هر کسی داره، معنیش اینه که یا ایران براش مهم نیست یا قومیتش براش مهمتر از ایران هست. در صورت اول، خب البته که ایران مهم نیست وگرنه اتحاد و انسجام ایران رو به بهانه ها و دلایل قومی و قبیله ای خرج نمیکرد. خب کسی که ایران براش اینطور باشه، طبیعتا پی آمدهای این کار هم براش مهم نیست. مثلا حالیش نیست که اگر فرضا ترک ها موفق به جدایی بشوند، فردا کردها و لرها و اعراب جنوب هم همین رو می خوان. حتما گیلک ها و مازنی ها هم پشت بندشون و افغانها هم بعد از همه خراسان رو میخواند و خلاصه ایران میشه تهرانستان و کرج!
در صورت دوم، اگر ارجحیت منافع قومی رو به ملی قبول کنیم، پس خود ترکستانی ها (یا تورانی ها یا کشور متحد ترک یا هر اسم دیگه ای) هم باید فردا منتظر باشند که فلان روستا به این بهانه که مردمش با مردم روستای مجاور قومیت مختلفی دارند شورش و قیام کنه و اعلام استقلال بکنه و بشه کشوری به ریاست جمهوری یا رهبری کدخدا!
انتظار نداریم کسیکه ارزشی به اتحاد ارضی ایران نمیده، استدلال هایی اینچنینی رو درباره پی آمدهای تفکر و جهت سیاسیش قبول کنه و منطقی بدونه. من نمیدونم اصلا چرا اینها هی به طبل جدایی میکوبند؟ کدوم فارسی شما ترکها رو اذیت کرده؟ کدوم غیر ترکی با شما ترکها مشکل داره؟ مگه ایران متحد گازتون میگیره که میخواید متحد نباشه؟
حتما دلیل اینه که به قوم و نژاد ترکها بها نمیدن. خب برادر، اگه حالتو میگیرن، اگه استاندارت، فرماندارت، شهردارت، نمایندت، رییست، مدیرت، سرپرستت و بالاسریت کسیه که از خودت نیست و از جای دیگه برداشتن آوردنش، اگه بهت ظلم میشه و اذیتت میکنن، سعی کن زورتو زیاد کنی. سعی کن جلوش بایستی. نه اینکه مساله رو تغییر بدی بگی "دیدی حل کردم؟"
بهتره بجای اینکه به فکر جدایی باشی تا مسالهت حل بشه، به این فکر باشی که ایران رو یکپارچه و قوی کنی. به این فکر باشی که در کنار فارس و کرد و گیلک بایستی تا همه پیروز بشیم. نه اینکه در مقابلشون بایستی تا خودت پیروز بشی. تا به خیال خام خودت پیروز بشی.
خیلی دوست دارم یک جدایی طلب بیاد اینجا برام بنویسه که چرا و به چه دلیل این حرکت رو انتخاب کرده. جوابش مثل رفیقاش نباشه که در نهایت منطق و استدلال میگن: "اینجوری بهتره". دلیل و مدرک بیاره تا ما هم قانع بشیم که آقا تیکه پاره کردن خودمون بهتر از قوی و منسجم کردن خودمون هست!
0 دیدگاهها:
ارسال یک نظر
گزینه «نام/آدرس اینترنتی» رو انتخاب کنید و نظرتون رو بدون نام نفرستید.
برای اشتراک در نظرات، لطفاً روی گزینه «اشتراک با ایمیل» کلیک کنید.