در برنامه 90، شب 16 اسفند، یک آقای حقوقدان ورزشی به نام رفیعی دعوت بود و دکترررر شریفی، بیسواد بزرگ باسوادنمای کمیته انضباطی هم اونجا بود. من شخصا با دکتر شریفی مشکل دارم. بیشترش هم برمیگرده به اشاره های گاه و بیگاه این مرد به مغالطه و منطق. زمانیکه برای اولین بار از این لغت استفاده کرد، من به همراه دوستم داشتیم این برنامه رو تماشا می کردیم. همونموقع به دوستم گفتم که این حتما به تازگی یک کتاب منطق رو خونده و هنوز هیچی یاد نگرفته می خواد خودش رو عرضه کنه. به دلیل علاقه ای که به دانش منطق و مغالطات داشتم، خیلی برام سخت بود که یک کسی بلند بشه بیاد در زمینه مغالطه مدعی بشه در حالیکه اعمال و حرفهای خودش پر از مغالطه و سفسطست.
ولی گذشته از اینکه خودش فردی مغالطه گر و بی دانشه، این لحن صحبت و استفاده جا و بیجاش از لغات و واژگان عربی یک ضعف بزرگ برای کسیست که مایل به معروف بودن، جا داشتن در دل مردم و خودنماییست. ولی در اینجا میخوام چیز دیگه ای رو براتون تعریف کنم. چیزی که با ورود آقای حقوقدان عیان شد. اگر چه از پیش برای خیلیا از جمله خودم روشن بود.
این آقای رفیعی بسیار زیبا، با تومأنینه و مسلط حرف میزد. بسیار با دانش و مطالعه بود. از زبان بدن بجا و بموقع استفاده می کرد. آقای رفیعی خیلی کم به چشمان و صورت دکترجون خیره میشد ولی برعکس دکترجون حتی سرش رو بطوری بچه گانه و خنده دار کج میکرد و به سمت رفیعی میگرفت و برای اینکه توجه او رو بیشتر جلب بکنه، بیخیال دوربین و بینندگان میشد. دکتر در بخش رفتاری و زبان بدن، حسابی خراب کرد. نحوه تکیه زدن رفیعی به صندلی و سکوت ها و آکسان های صحیح خیلی در آچمز کردن دکتر مؤثر بود. بطوری که دکتر در بخش اول سخنرانیش خیلی مطمئن و حق به جانب حرف زد ولی در بخش دوم دیگه وا داد و حرفش رو حتی عوض کرد.
این برنامه بخوبی نشون داد که چطور افراد نخبه و نابغه ایرانی در جای خودشون نیستند و کنار نشستند، و در عوض چه افراد بیسواد و (حتما بله قربانگو) بی لیاقتی سرکار هستند. بجز موارد ظاهری و بدنی که گفتم، رفیعی در منطق گفتگو هم بحث رو برد و باعث شد شریفی به پرت و پلا گویی رو بیاره. این همون دلیلی هست که فوتبال ایران رو عقب نگه داشته؛ قوانین و منشور(های اخلاقی) و برنامه های بی برنامه و دیگر افتخارات بزرگ ورزش ایران فقط و فقط به دلیل آدمهای رأسش بوجود اومده. به همین دلیله که لیگ ما برنامه 2 ماه آینده رو هم نداره. به همین دلیله که من شخصا از هرگونه شکست و سرافکندگی فوتبال ایران چه در داخل و چه در خارج خوشحال میشم. غیر از این باشه، مسخره کردن برنامه ریزی، و تأیید بی برنامگی و بی لیاقتی خواهد بود جانم.
ولی گذشته از اینکه خودش فردی مغالطه گر و بی دانشه، این لحن صحبت و استفاده جا و بیجاش از لغات و واژگان عربی یک ضعف بزرگ برای کسیست که مایل به معروف بودن، جا داشتن در دل مردم و خودنماییست. ولی در اینجا میخوام چیز دیگه ای رو براتون تعریف کنم. چیزی که با ورود آقای حقوقدان عیان شد. اگر چه از پیش برای خیلیا از جمله خودم روشن بود.
این آقای رفیعی بسیار زیبا، با تومأنینه و مسلط حرف میزد. بسیار با دانش و مطالعه بود. از زبان بدن بجا و بموقع استفاده می کرد. آقای رفیعی خیلی کم به چشمان و صورت دکترجون خیره میشد ولی برعکس دکترجون حتی سرش رو بطوری بچه گانه و خنده دار کج میکرد و به سمت رفیعی میگرفت و برای اینکه توجه او رو بیشتر جلب بکنه، بیخیال دوربین و بینندگان میشد. دکتر در بخش رفتاری و زبان بدن، حسابی خراب کرد. نحوه تکیه زدن رفیعی به صندلی و سکوت ها و آکسان های صحیح خیلی در آچمز کردن دکتر مؤثر بود. بطوری که دکتر در بخش اول سخنرانیش خیلی مطمئن و حق به جانب حرف زد ولی در بخش دوم دیگه وا داد و حرفش رو حتی عوض کرد.
این برنامه بخوبی نشون داد که چطور افراد نخبه و نابغه ایرانی در جای خودشون نیستند و کنار نشستند، و در عوض چه افراد بیسواد و (حتما بله قربانگو) بی لیاقتی سرکار هستند. بجز موارد ظاهری و بدنی که گفتم، رفیعی در منطق گفتگو هم بحث رو برد و باعث شد شریفی به پرت و پلا گویی رو بیاره. این همون دلیلی هست که فوتبال ایران رو عقب نگه داشته؛ قوانین و منشور(های اخلاقی) و برنامه های بی برنامه و دیگر افتخارات بزرگ ورزش ایران فقط و فقط به دلیل آدمهای رأسش بوجود اومده. به همین دلیله که لیگ ما برنامه 2 ماه آینده رو هم نداره. به همین دلیله که من شخصا از هرگونه شکست و سرافکندگی فوتبال ایران چه در داخل و چه در خارج خوشحال میشم. غیر از این باشه، مسخره کردن برنامه ریزی، و تأیید بی برنامگی و بی لیاقتی خواهد بود جانم.
