یک چشمه از کهکشان

نزدیک ترین ستاره بعد از خورشید به زمین ستاره آلفا قنطورس هست که البته چیزی حدود 4.2 سال نوری با زمین فاصله داره. هر سال نوری معادل تقریبا 9.5 میلیون میلیون کیلومتر هست. بنابر این فاصله نزدیکترین ستاره به ما میشه چیزی در حدود 39.9 میلیون میلیون کیلومتر.


حالا اگه قرار باشه این فاصله رو با پای پیاده گز کنید، اگر جوان و با انرژی باشید و فرض کنیم انرژیتون تحلیل نمیره، بیش از 1385 میلیارد سال در راه خواهید بود. یادتون بمونه که عمر کهکشان فقط 15 میلیارد سال هست و عمر زمین نزدیک به 5 میلیارد سال! اگر قرار باشه با یک دستگاه خودروی ملی با سرعت مجاز 120 کیلومتر در ساعت برید، این رقم میشه بیش از 230 میلیون سال. یعنی اگر زمانی که دایناسورها متولد شدند حرکت می کردید، الان می رسیدید اونجا. اگر قرار باشه با توپولوف عزیز پرواز کنید نزدیک به 31 میلیون سال باید صبر کنید. بین 30 تا 40 میلیون سال پیش، نهنگ ها که در خشکی زندگی می کردند دوباره به دریا برگشتند. اگر پروژه هواپیمای A2 به بار بشینه و این سریعترین ساخته دست بشر تولید بشه میتونید در مدت 22 میلیون سال برسید به اون ستاره.

عکسی از پروژه A2 - ویکی پدیا

سریعترین حالت در جهان اینه که سوار بر یک اشعه نوری بشید و با سرعت نور برسید بهش که شاید طی مدت 4.2 سال بهش برسید. میگم شاید چون هرکس با سرعت نزدیک به نور بتونه حرکت کنه دچار گرفتاری ها و معضلاتی میشه. تازه اگر بتونید. چون تا اینجا نظر علم اینه که منطقا رسیدن به سرعت نور بجز برای ذرات بنیادینی مثل فوتون ها (فوتون ذره حامل نور است) نشدنی است.


حالا سعی کنید این عظمت و وسعت رو درک کنید. آیا در این همه فضا و ماده و گستردگی و پهنا و مکان و زمان، من و شما رقمی هستیم که می خوایم خون دیگران رو بریزیم؟